[Part 2] Who should have legitimate land title rights? Is it Association under Apartment Ownership Act or Builder/Developer?

*In other words,*

Firstly who should pay the property tax when the land title isn't changed to association name? First need to check whether after registration the land title is changed to association's name or can it be changed in Govt's revenue record as the association has beared the cost of association registration not the property registration?

Secondly some damage happened through some disaster in or out, who can claim the insurance?

Thirdly uppose the association wants to take some loan against land, can they take loan through mortgage for common development in case shortage of funds?

More over, is the association registration equal to property registration where the land title can be changed or transferred to group of people who had not bought the whole land together where as they constituted a body later to govern the residential complex built upon that land?

*Differentiation:*

A property bought and registered by individual/group happenes through property registration called saledeed.

Governing the property on behalf of individuals is registered under different society or apartment owners act called deed of declaration to/under the concerned act.

Association is a governing body like GPA it has a boundary to function and being the care taker of residential complex it has to maintain premises.

[Part 1] Who should have legitimate land title rights? Is it Association under Apartment Ownership Act or Builder/Developer?

*Any thing related to any legal matters we need to interpret in sequence to reach the logical conclusion.* This is thumb rule to understand any law or prudence. That's what has been said by Supreme Court as well.

So in our cases regarding the association land title. This is a subjective matter can't tell yes/no in objectivity.

1. Understand the sale deed superceded the sale agreement.

2. Understand the deed of individual declaration by owners.

3. Understand the deed of declaration by builder or deemed conveyance by builder.

4. Understand the 3 important process of land ownership transferred.

5. Understand the lease concept. (Optional)

6. Understand the bye-laws regarding daily functioning of society. (Optional)

Hence as an owner I have bought a flat, not a land plot, and builder has sold me the flat unit plus UDS because the flat validity is till 99 years on lease basis. So what shall I do after 99 years or in interim if the building got demolished due to many different reasons like reconstructing bigger building, Govt taking over or natural calamities etc so shall the owner can claim UDS.

*Now the question is from whom the owner will claim the UDS.*

You can say with whom the owner has registered the deed from that entity the owner can claim UDS. Fair enough here the builder is the entity with whom the owner has registered the deed of sale of flat. But now the builder has signed the deed about the whole apartment and transferred the management rights mentioned in sale deed to association. What has builder declared about land rights in the deed of declaration?

*Q: What is association and why has the builder make deed of declaration to association?*

Association is collection of signed or registered deed of declaration by individual flat owners, deed of declaration by builder about all common area related shares, bye-laws to govern the society, Govt approval papers, Land records and other licences etc. So association will act like a GPA general power of attorney on behalf of individual owners in all future legalities as a common entity. Also it will form a management committee to look after the daily functioning of society and legal common matters related to building and land.

Builder has made sale deed to individual flat owners about their flat and common area.

Builder has made the deed of declaration to association about common area of apartment.

*Now the question coming about the whole land rights or whole land record transfer?*

Any land ownership that is supposed to be transferred should go through 3 main process

1. Land agreement with valuation 

2. Registered sale deed with taxable or non taxable 

3. Land Demarcation mentioning East, North, South, West surrounding presence.

So the apartment land can't be transferred to individual flat owners because of UDS concept nor can be transferred to association through regular land transfer and mutation process. We need to check the change of apartment land title from name of builder to name of association through valid deed of declaration or deemed conveyance by builder subject to what they mention about whole land. Association literally means the common registered agreement by all owners. When the apartment land can't be transferred to individual owners then we are coming to the same square again when individual flat owners = association how the land title will be transferred to association representing same individual flat owners. Need to understand the change of land title and transfer of land title.

1) If the association is registered under State Apartment Ownership Act then all the unit holders can file deed of declaration including builder.

2) If the association is registered under State Co-operative Societies Act or State Ownership Flat Act. Deemed conveyance is allowed only if developer is missing or he is not ready to execute deed of conveyance in favour of the society.

What is deemed conveyance? Apartment land named after owners association or society is called as deemed conveyance.

Once the builder has made the deed of declaration to association. Now, has the land title changed from name of builder to name of association in Govt's revenue record? Basically our collective approach is to be ensured that the encumbrance certificate remains unaltered until we the association has not put our land title under mortgaged and is not misused.

When there is doubt about land mortgage by builder in case the land title isn't changed to association name. In fact as builder has made the deed of declaration to association then it will be illegal in their end to mortgage the association's apartment land violating their own deed of declaration in case anything mentioned about land title in their deed of declaration to apartment association.

Below is extra and can be ignored if above is too much to understand the legal terms and too unlikely 😃 

*Q: What will happen if we get our UDS demarcated and transferred to individual flat owners?* 

First of all there is no easy criteria for demarcating each UDS. The approach can be followed like parking allotment (let's assume) then what about common area division or demarcation. How to know how much land is available after each UDS? That's why the deed of declaration by each flat owners AND builder will supercede all future developments specific to whole land.

Suppose by some crooked channel I as an owner got my UDS transferred to my name sufficing all above 3 points and my UDS with demarcation is falling on a common area then that will create inconvenience to all based on my future actions. Suppose we group of owners tried to get our UDS transferred to our name with demarcation again it will create problem and sometimes I will have right to break a pillar as its presence is on my UDS piece of land. 

ମକର ସଂକ୍ରାନ୍ତିରେ - ଆମେ ଭୁଲି ଯାଉଥିବା ଆମର କୃଷି ଭିତ୍ତିକ ପର୍ବ ସମୁହ।

ଏମିତି ବସି ବସି ମକର ସଂକ୍ରାନ୍ତିରେ ମକର ଚାଉଳ ଭୋଗ, ଗୁଡ଼ି ଉଡା ଓ ଆଜି ଠାରୁ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କର ଉତ୍ତରାୟଣ ଗତି ଯୋଗୁଁ ଦିନ ବକର ବା ବଡ଼ ହୁଏ। ଶୀତର ପ୍ରକୋପ ଓ ମାତ୍ରା ମଧ୍ୟ କମିବା ଆରମ୍ଭ କରେ। ଏମିତି ଭାବୁ ପ୍ରତ୍ୟେକ ମାସରେ ବିଶେଷ କରି ଅମାବାସ୍ୟା, ପୁର୍ଣିମା ଓ ସଂକ୍ରାନ୍ତି ଉପରେ ପ୍ରାୟ ବିଶେଷ ଚାଷୀ ପର୍ବ କେମିତି ଅତି ସୁନ୍ଦର ଭାବରେ ଆମ ପୂର୍ବ ପୁରୁଷ ମାନେ ରୁନ୍ଧିଦେଇ ଯାଇଛନ୍ତି ଏହା ନିଶ୍ଚିତ ଏକ ଶୃଙ୍ଖଳିତ କୃଷିଭିତ୍ତିକ ସମାଜ ପାଇଁ ଆବଶ୍ୟକୀୟ ପାରମ୍ପରିକ ବ୍ୟବସ୍ଥା ଯେଉଁ ପର୍ବପର୍ବାଣୀ ଦ୍ଵାରା ପ୍ରତ୍ୟେକ ଚାଷୀ ପରିବାର ଚାପଉନ୍ମକୁତ ହେଇ ସମାଜକୁ ବର୍ଷ ପରେ ବର୍ଷ ଅନ୍ନ ଯୋଗାଇ ଦେବ। କ୍ଳାନ୍ତ ହେଇ ପଡ଼ିଲେ ବି ପର୍ବ ପର୍ବାଣୀ କ୍ଳେଶ ଲାଘବ କରେ... ତେବେ ଆସନ୍ତୁ ମାସ ପରେ ମାସ ଏକ ବର୍ଷରେ କେତେ ଚାଷୀ ପର୍ବ ଅଛି ଜାଣିବା ଓ ଚାଷୀ ପରିବାରକୁ ଉତ୍ସାହିତ କରିବା। 

ବୈଶାଖ ମାସରେ ପଡ଼େ ଅକ୍ଷୟ ତୃତୀୟା - ସକାଳୁ ସକାଳୁ ବିଲକୁ ଅଖିମୁଠି ଯାଏ। ବେତୁଲି, ଗଉଣୀ ଓ ସେର ଧାନ ପୁରା ହେଇ ନଡ଼ିଆ, କଦଳୀ, ଦୀପ, ଧୂପ ଓ ଆମ୍ବ ବିଲକୁ ଯାଏ। ବିଲ ମୁଣ୍ଡରେ ଲଙ୍ଗଳ ଫାଳ ବା ହଳ ବଳଦରେ ଧାନ ବୁଣା ହେଇ ଚାଷ କାମ ଶୁଭ ଦିଆ ହୁଏ। ପଣା ସଂକ୍ରାନ୍ତି ଓ ଓଡ଼ିଆ ନବବର୍ଷ ପାଳନ କରି ଚାଷୀ ନୂଆ ବର୍ଷରେ ଭଲ ଅମଳ ପାଇଁ ଶୁଭ ମନାସି ସବୁ ଦେବା ଦେବୀଙ୍କ ପାଖରେ ବିଭିନ୍ନ ଯାତ୍ରା ଓ ମେଳାର ଆୟୋଜନ କରିଥାଏ।

ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ମାସରେ - ଦେବ ସ୍ନାନ ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ଦିନ ବଡ଼ ଠାକୁର ପାଣିରେ ଓଦା ହୋଇ ଏତେ ଗାଧାନ୍ତି ଯେ ତାଙ୍କୁ ଭୀଷଣ ଜର ହୁଏ। ଯେହେତୁ ଠାକୁର ଅଣସର ଘରେ ରହି ଜରରେ ପଡନ୍ତି ସେତେବେଳେ ଧରାପୃଷ୍ଠରେ ଭୀଷଣ ଗୁଳୁଗୁଳି ହୁଏ। ଗୁଳୁଗୁଳି ହେଲେ ଚାଷୀ ଧାନ ବିହନକୁ ପାଣିରେ ପକେଇ ଛାଣି ରଖିଲେ ଧାନ ଗଜାହେବାରେ ସହାୟକ ହୁଏ।

ଆଷାଢ଼ ମାସ ଆରମ୍ଭ - ରଜ ତିନିଦିନ ମଜା ମସ୍ତି, ଖେଳ କୁଦ, ପିଠା ପଣା ଖାଇ ଚାଷୀ ପରିବାର ତୟାର ହେଇଯାଏ ଚାଷକାମ ଆରମ୍ଭ କରିବାକୁ। ବଡ଼ ଠାକୁର ଅଣସର ଘରୁ ବାହାରି ବଡ଼ଦାଣ୍ଡରେ ରଥଯାତ୍ରା କରି ଫେରିଗଲେ ଚାଷୀ ତାର ଚାଷ କାମ ଆରମ୍ଭ କରିଦିଏ।

ଶ୍ରାବଣ ମାସ ଚିତାଲାଗି ଅମାବାସ୍ୟା - ଚିତଉ ପିଠା ହେଇ ବିଲରେ ପଡ଼େ ଗେଣ୍ଡା କୋଚିଆଙ୍କ ଉଦ୍ଧେଶ୍ୟରେ, ସେମାନେ ଖାଇଲେ ଆମ ବାପା, ଅଜା, ଦାଦା ଓ ମଜୁରିଆଙ୍କ ଗୋଡ଼ ଯେମିତି ନକାଟନ୍ତି। ଗୋଡ଼ କାଟିଲେ ଆମ ରୁଆ ଉପଡା ଚାଷ କାମ ଡେରି ହେବ।

ଭାଦ୍ରବ ମାସ ଗହ୍ମା ପୁନେଇଁ - ହଳମୂଷଳ ଧାରୀ ବଡ଼ ଠାକୁର ବଳଦେବଙ୍କ ଜନ୍ମ। ସେହି ଦିନ ଗାଈ ଓ ବଳଦ ସଫା ହେଇ ତାଙ୍କ ଶିଙ୍ଗରେ ତେଲ ଓ ଦେହରେ ହଳଦୀ ଲଗାଯାଏ ଯଦି ଚାଷରେ କ୍ଷତ ବିକ୍ଷତ କିଛି ହେଇଥିବ ଶୁଖିଯିବ ଓ ଯେହେତୁ ଶରତ ଋତୁ ସବୁଆଡେ ନିର୍ମଳ ସେମିତି ଚାଷୀ ତାର ଗାଈ ବଳଦକୁ ସଜେଇ ଶିଙ୍ଗରେ ରାକ୍ଷୀ ବାନ୍ଧି ଚକୁଳି ପିଠା ଖୁଆଇ ପୂଜା କରେ।

ଆଶ୍ୱିନ ମାସ ଗର୍ଭଣା ସଂକ୍ରାନ୍ତିରେ - ଗରଗଣା କାଠି ବିଲ ହିଡ ମୁଣ୍ଡରେ ଗୁଞ୍ଜି ଧାନ କେମିତି ପେଟ ଭିତରେ ଗର୍ଭ ଧାରଣ କରିଛି ଚାଷୀ ଯାଇ କିଆରି କିଆରି ବୁଲି ଦେଖି ଆସେ। ନିଜ ଧାନ ବିଲ ଚିହ୍ନି ପାରି ଖୁସିରେ ଗଦ ଗଦ ହେଇ ପଡ଼େ।

କାର୍ତ୍ତିକ ମାସରେ - ଅଭାବ ଅନଟନକୁ ପାଣିରେ ଥିବା ମାଛ ଇତ୍ୟାଦିଙ୍କ ଦେହରେ ରୋଗ ଦେଖାଦିଏ। ସେତେବେଳକୁ ଚାଷ ସରିଯାଇ ଲୋକେ ଧର୍ମ ମାସ ପାଳନ୍ତି। କାର୍ତ୍ତିକ ପୂର୍ଣ୍ଣିମାରେ ଆମ ନୌବାଣିଜ୍ୟକୁ ସ୍ମୃତି ଚାରଣ କରି ପୟା ଶ୍ରାଦ୍ଧ ସହ ଦିପାବଳୀ ଅମାବାସ୍ୟାରେ ପୂର୍ବପୁରୁଷଙ୍କ ସ୍ମରଣ ପୂଜା ଅର୍ଚ୍ଚନା ହୁଏ।

ମାର୍ଗଶିର ମାସରେ ଶୁକ୍ରବାର କରି ଧାନ କାଟି ଆଣି ଜଟ ପାରି ମାଆ ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କ ପାଖରେ ମାଣବସା ଗୁରୁବାର ପୂଜା ସହ ଭଳିକି ଭଳି ନୂଆ ରନ୍ଧା ଖାଦ୍ୟ ଭୋଗ ଲାଗିହୁଏ। ମାଆ ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କ ପୂଜା ଚାଷୀ ଘରର ବଡ଼ ପର୍ବ। ମାଆ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ସାଆନ୍ତାଣୀ ପରା ବଡ଼ଦେଉଳରୁ ଶୀରିଆ ଚଣ୍ଡାଳୁଣୀ ଘରକୁ ପଳେଇ ଆସିଲେ ମାଣବସା ଗୁରୁବାର ପୂଜା ପାଇଁ। ଏହା ଆମ ମ‌ହାନତା। 

ପୌଷ ମାସ ଧନୁ ସଂକ୍ରାନ୍ତି - ସେତେବେଳକୁ ବାଡ଼ି ସଫା ହେଇ ଧାନ ଖଳା ଚିକଣ ହେଇ ଲିପାପୋଛା ହେଇଥାଏ ଓ ଧାନ କଟା ହେଇ ଖଳାରେ ୩/୪ ଠାକିଆ ଗଦା ଦିଆ ହେଇଥାଏ ଯେମିତି ବଡ଼ ବଡ଼ ଘର ଭଳି ଦେଖାଯାଏ। ପ୍ରତ୍ୟେକ ଗଦା ମୂଳେ ମୁଆଁ ଭୋଗ ହୁଏ।

ମାଘ ମାସ ମକର ସଂକ୍ରାନ୍ତି - ସକାଳୁ ଉଠି ଗାଧୁଆ ପାଧୁଆ ସାରି ଧାନଖଳା ରେ ଯାଇ ମୁଣ୍ଡିଆ ମରା ହୁଏ। ଖଳା ମଝିରେ ମହୀ ବା ମେରିଆ ଖୁଣ୍ଟ (ମେଣ୍ଟା - ଯେଉଁ ଖୁଣ୍ଟ ଉପରେ ଅଳିସିରା ଓ ଜନ୍ତ ଦ୍ଵାରା ପାଣି ବୁହା ହୁଏ), ସେଠି ତଳୁ ଉପରକୁ ବଡ଼ରୁ ସାନ କରି ସଜା ହେଇଥାଏ ବେତା, ବେତୁଲି, ଗଉଣି, ସେର, କୁଲା ଓ ପାଚିଆ ଯାଏଁ.. ପାଖରେ ଥାଏ ଦାଆ, ଉଖୁଣୀ, ଡାଉଣୀ, ଶିକା, ବାହୁଙ୍ଗି ଓ ଯୋତ ଇତ୍ୟାଦି ସବୁ ପୂଜା ହୁଏ। ମକର ଚାଉଳ ପାଣିରେ ବତୁରା ହେଇ ନଡ଼ିଆ କୋରା, ଘିଅ ଓ ଗୁଡ଼ ପଡ଼ି ଭୋଗ ହୁଏ ଚାଉଳଚୂନାରେ ବେଙ୍ଗଳା ପଡୁଥିବାର ଚିତ୍ର ଝୋଟି ଅଙ୍କା ହେଇଥାଏ। 

ଚାଷୀ ସମାଜକୁ ଅନ୍ନ ଯୋଗାଇ ଯେତେ ଧୂଳି ଧୂସର ହେଇଥାଏ ମାଘମାସରେ ବୁଡ଼ ପକାଇ ସେ କଷ୍ଟ ଓ ଧୂଳି ମଳିକୁ ଧୋଇ ଦିଏ। 

ବଉଳ ଅମାବାସ୍ୟାରେ ବାଡ଼ିରେ ଥିବା ପ୍ରତ୍ୟେକ ଫଳନ୍ତି ଗଛ ମୂଳରେ ସଫା ହେଇ ଚିତା ପଡ଼ି ଗଇଁଣ୍ଠା ଭୋଗ ହୁଏ। ଗଇଁଠା ଗଛ ଉପରକୁ ଫୋପଡା ହୁଏ ଓ ଗଛମୂଳରେ ଛୋଟ ପିଲା କାଣ୍ଡି ହେଇଥାନ୍ତି ଯିଏ ଧରିଲା ସିଏ ଖାଇଲା।

ତା'ପରେ କ୍ଷେତ ବଢ଼ା ହୁଏ ମାନେ ସବୁଠାରୁ ଯେଉଁଟା ଦୁର ବିଲ ସେହି ବିଲରେ ବେତୁଲି ଭରାହେଇ ଉଖୁଡା ଯାଇଥାଏ ଭୋଗ ହୁଏ ଆଉ ପଛରେ ଥାଆନ୍ତି କେତେ କେତେ ଛୋଟ ପିଲା ଭୋଗପରେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଉଖୁଡା ବାଣ୍ଟି ଦିଆହୁଏ। ଦୁରବିଲରେ ଭୋଗ କରିବା ଅର୍ଥ ସବୁ କିଆରୀରୁ ଧାନ କଟା ସରି ଯାଇଛି।

ମାଘ ମାସରେ ଭାଡ଼ି ମାରି ଧାନ ବାଡ଼ା ବାଡ଼ି ସରିଗଲେ ବେଙ୍ଗଳା ପକାହୁଏ। ଅଗିରା ପୁନେଇଁକୁ ସମସ୍ତେ ଗ୍ରାମବାସୀ ନୂଆ ଛଣ ଓ କୁଟା ନେଇ ଗାଁ ମୁଣ୍ଡ ତିନି ଛକିରେ ଅଗି ଜାଳି ନୂଆ ବାଇଗଣ ଓ ନୂଆ ଆଳୁ ପୋଡ଼ି ଘରକୁ ଆଣନ୍ତି ସମସ୍ତେ ସେ ପୋଡ଼ା ଭୋଗ ଖାଆନ୍ତି।

ଜାଗର ବେଳକୁ ଖଳାକାମ ସରିଯାଏ ଓ ଖଳାଉଠା ହୁଏ ମାନେ ସଂଧ୍ୟାବେଳକୁ ଧାନ, କୁଲା, ବେତା, ଗଉଣୀ, ସେର, ଡାଉଣୀ, ଉଖୁଣୀ ମେରିଆ ମୂଳେ ରଖାହେଇ ଖିରୀ ଭୋଗ ହୁଏ। ସବୁ ପିଲା ବୁଢ଼ା ମିଶି ଖଳା ଖଳା ବୁଲି ଖିରି ଭୋଗ ଖାଆନ୍ତି।

ଫଗୁଣ ମାସ ହୋଲି ପୂର୍ବରୁ ଘର ଛାଆ କାମ ସରିଯାଏ। ଘର ଛାଆ ସରିଲେ ଘର ଦୁଆର ମୁହଁ ଚାଳ ଉପରେ ଆମ୍ବଡ଼ାଳ, ହଳଦୀ ପାଣି ଓ ଅଧା ନଡ଼ିଆ ଭୋଗ ହୁଏ।

ଆଜି ବି ମୋ ଗାଁ କଥା, ସଞ୍ଜ ସକାଳ, ହଳ ବଳଦ ଓ ବିଲ ବାଡ଼ି କଥା ମନେ ପଡ଼ିଲେ ଦେହରେ ଶିହରଣ ସୃଷ୍ଟି ହୁଏ ଓ ଆଖିରେ ଲୁହ ଜକେଇ ଆସେ।

କେବଳ ବର୍ଷ ପରେ ବର୍ଷ ବିଦାୟ ଦେଇ ନୂତନ ବର୍ଷକୁ ସ୍ଵାଗତ କଲେ ହେବନାହିଁ.. ବିଗତ ବର୍ଷର ଶିକ୍ଷା ଓ ଆଗାମୀ ବର୍ଷ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତି ଦରକାର।

ଆଜି ୨୨ ମସିହାର ୨୩ ତାରିଖ
୨୩ ମସିହା ଆରମ୍ଭ ଆଉ ମାତ୍ର ୮ ଦିନର ଅପେକ୍ଷା। ୨୦୨୨ ମସିହାକୁ ବିଦାୟ ଦେଇ ୨୦୨୩ ମସିହାକୁ ସ୍ଵାଗତ କରିବା ପାଇଁ ସମସ୍ତେ ଉତ୍କଣ୍ଠିତ। ସେହି ସମୟରେ ଏକ ଛୋଟ କଥା ବାରମ୍ବାର ମନକୁ ଆନ୍ଦୋଳିତ କରେ ଯେ ବିଗତ ବର୍ଷରେ ଆମର ଉପଲବ୍ଧି କ'ଣ ଓ କି ଶିକ୍ଷା ଲାଭ କରିଛେ ଯାହା ଆମକୁ ଆସନ୍ତା ବର୍ଷ ସହାୟକ ହେବ?

ଜୀବନରେ କିଛି କରିବାକୁ ହେଲେ ଏକ ବାସ୍ତବବାଦୀ ଯୋଜନା ଦରକାର କିନ୍ତୁ ଯୋଜନାର ଆଧାର କ'ଣ? କ'ଣ ପାଇଁ ଆମକୁ ଯୋଜନା କରିବାକୁ ପଡ଼ିବ? ଆଜି ଯାଏଁ କ'ଣ ଆମେ ଯୋଜନା କରି ବଞ୍ଚିଛୁ? ଯଦି ନୁହେଁ ତ ଆଜି କାହିଁକି? ଏକ ସୁସମନୋୟ ଯୋଜନା ଏଥିପାଇଁ ଦରକାର ଯେତେବେଳେ ନିଜେ ନିଜ ବୟସ, ପରିବାର, ବୃତ୍ତି, ରୋଜଗାର, ଖର୍ଚ୍ଚ ଓ ବର୍ତ୍ତମାନର ଜୀବନ ଶୈଳୀକୁ ଏକ ସମତୁଲ ଦୃଷ୍ଟିରେ ବିଚାର କର ତେବେ ଅନୁଭବ ହେବ ଦୁନିଆ ବୁହୁ ଆଗରେ ଆଗେଇ ଚାଲିଛି। ଦୁନିଆର ବିକାଶ କାହା ପାଇଁ ଅପେକ୍ଷା ନକରି ଦୃତ ଗତିରେ ଆଗେଇ ଚାଲିଛି। ନିଜ ପଡୋଶୀ, ଗାଁ, ପଞ୍ଚାୟତ, ବ୍ଲକ, ଜିଲ୍ଲା, ରାଜ୍ୟ, ଦେଶ ଓ ବିଦେଶର ଏକ ତୁଳନା କଲେ ଜାଣିପାରିବ ଆମର ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ବିକାଶ ଓ ପଲ୍ଲୀ ରୁ ଦେଶର ସାମୁହିକ ବିକାଶ କେତେ ହେଇଛି?

ଜୀବନରେ ନିଜ ବୁଦ୍ଧି, ବିଦ୍ୟା, ବଳ ଅନୁସାରେ କିଛି ଭଲ କରିବା ପାଇଁ ଯୋଜନା ନିହାତି ଆବଶ୍ୟକ। ଏକ ବଡ଼ ସ୍ଵପ୍ନ ଏକ ଭଲ ଯୋଜନା ପାଇଁ ପଥ ଦେଖାଏ।

ଯେତେ ବଡ଼ ସ୍ଵପ୍ନ ଦେଖିବ ଜ୍ଞାନ କୋଷ ଖୋଲିବ.. ଜ୍ଞାନ କୋଷ ଖୋଲିଲେ ମନ ଆନ୍ଦୋଳିତ ହେବ.. ମନ ଆନ୍ଦୋଳିତ ହେଲେ ପ୍ରେରଣା ଖୋଜିବ.. ପ୍ରେରଣା ମିଳିଲେ ବଡ଼ କାମ କରିବାକୁ ଇଛା ହେବ.. ବଡ଼ କାମ କରିବା ପାଇଁ ସବୁବେଳେ ସବୁବେଳେ ସୋପାନ ପରେ ସୋପାନ ଛୋଟ କାମକୁ ମନ, ପ୍ରାଣ, ଲୁହ, ଲହୁ (ଝାଳ) ଓ ଅତି ଶ୍ରଦ୍ଧାର ସହିତ କଠିନ ପରିଶ୍ରମ କରି ହାସଲ କରାଯାଏ। ଏହି ଭଳି ଦୃଢ଼ ଇଚ୍ଛାଶକ୍ତି ଓ ମାନସିକତା ରଖି କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ପଥରେ ପ୍ରବଳ ଅଭ୍ୟାସର ସହ ଆଗେଇ ଚାଲିଲେ ଓ ମନ ଭାରାକ୍ରାନ୍ତ ହେଇ ଥକି ପଡି ଜଣେ ଗୁରୁ ଖୋଜିଲେ ବା ବିନା କାହାର ସାହାଯ୍ୟରେ କାମ କରି ଚାଲିଲେ ନିଶ୍ଚିତ ସେହି ପରିଶ୍ରମର ଚଲାପଥ ଜଣେ ଉପଯୁକ୍ତ ଗୁରୁ ମିଳିଯାଆନ୍ତି ଯାହାଙ୍କ ନୈତିକ, ଆର୍ଥିକ ଓ ଲୋକ ବଳ ଜୀବନର ଲକ୍ଷ୍ୟପଥକୁ ସହଜ କରିଦିଏ।

ଯଦି ବଡ଼ କାମକୁ ଛୋଟ ଛୋଟ ଭାଗକରି ସେହି ଛୋଟ ଛୋଟ କାମକୁ ପର୍ଯ୍ୟାୟ ପରେ ପର୍ଯ୍ୟାୟ ସବୁଦିନ କରାଯାଏ ତେବେ ସେହି ବଡ଼ କାମକୁ ପୁର୍ଣ୍ଣ କରିହେବ।

ଏହା ଲେଖିବା ଓ କହିବା ଯେତେ ସହଜ ବାସ୍ତବରେ ନିଜେ ଜୀବନରେ ଏତେବଡ଼ ଏକ ଲକ୍ଷ ହାସଲ କରିବା ସେତେ ସହଜ ନୁହେଁ କାରଣ ମନ ଆମର ଅତି ଚଞ୍ଚଳ ଓ ଶରୀର କ୍ଳାନ୍ତଗାମୀ। ସବୁବେଳେ ମନକୁ ଉତ୍ସାହିତ ଓ ସ୍ଥିର କରି କଠିନ ଅଭ୍ୟାସ କରି ଲକ୍ଷ୍ୟସ୍ଥଳରେ ପହଁଚିବା ସମ୍ଭବ ହୋଇନଥାଏ। କେଉଁଠି ନା କେଉଁଠି ଆମେ ହତୋତ୍ସାହିତ ଓ ଅସ୍ଥିର ହୋଇ ଲକ୍ଷସ୍ଥଳରୁ ଦୁରେଇ ଯାଉ। ଥରେ ଭାବ ଏହା ନିଶ୍ଚିତ ଅନୁଭବ ହେବ। ଛାଡ଼ ଯାହା ହେଇଛି ସେକଥାକୁ ନଦୋହରାଇ ଆଗେଇ ଚାଲ ଏବେ ବି ଅନେକ ସମୟ ବାକି ଅଛି। ତେବେ ଏକ ସ୍ଵତଃ ପ୍ରଶ୍ନ ଆସେ ଯେ ମନକୁ ସବୁବେଳେ ଉତ୍ସାହିତ ଓ ସତେଜ କିପରି ରଖିବା?

ମନକୁ ୧୦ଟି ଉପାୟରେ ଉତ୍ସାହିତ, ସତେଜ ଓ ଶାନ୍ତି ରଖାଯାଇ ପାରିବ
ଯଥା ପ୍ରାର୍ଥନା/କୀର୍ତ୍ତନ/ଭଜନ (ଗୀତ ଗାଇବା ଓ ଶୁଣିବା), ଭୋଜନ, ମନୋରଞ୍ଜନ, ବେଶଭୂଷା, ଭ୍ରମଣ (ବୁଲାବୁଲି), ବ୍ୟାୟାମ, ଯୋଗ, ଧ୍ୟାନ, ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକତା ଓ ସାଧୁସଙ୍ଗ (ଭଲ ସାଙ୍ଗସାଥୀ ମେଳ)। ଏହା ଦ୍ବାରା ମନ ଓ ଶରୀର ଆପେ ଆପେ ଖୁସି, ନିର୍ମଳ, ସତେଜ ଓ ଉତ୍ସାହିତ ହୁଏ। ସବୁକିଛି ମନ ଓ ଶରୀର ଦ୍ଵାରା କରାଯାଏ ଓ ପରିଚାଳିତ। ତେଣୁ ମନ ଓ ଶରୀର ପାଇଁ ବିଶେଷ ଧ୍ୟାନ ଦେବା ଦରକାର। ଏହି ୧୦ ଟି ଅଭ୍ୟାସ ଦିଗରେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ମଣିଷ ଭିତରେ ଥିବା ଷଡ଼ ରିପୁ ଯଥା କାମ, କ୍ରୋଧ, ଲୋଭ, ମୋହ, ଇର୍ଷା, ଅହଂକାର ଏବଂ ଶୃଙ୍ଖଳା, ଅଭିମାନ, ମିଥ୍ୟା ଓ କୁସଙ୍ଗ ବାଧକ ସାଜେ।

ମନେରଖ କଠିନ ପରିଶ୍ରମ, ପ୍ରବଳ ଆନ୍ତରିକ ଉଦ୍ୟମ, ଅଟ୍ଟଳ ବିଶ୍ୱାସ ଓ ଦୃଢ଼ ଇଚ୍ଛାଶକ୍ତି ଆଗରେ ଦୁନିଆ ହାର ମାନିଯାଏ। କଠିନ ପରିଶ୍ରମ କେବେ ବୃଥା ଯାଏ ନାହିଁ। ଭଗବାନ ସେହି ଲୋକଙ୍କୁ ସାଥି ଦିଅନ୍ତି ଯିଏ ନିଜେ ନିଜ ଉପରେ ଅତୁଟ ବିଶ୍ବାସ ରଖି ବହୁ ପରିଶ୍ରମ କରି ଆଗେଇ ଯାଏ। ଭାଗ୍ୟ କେବଳ ସେହି ମାନଙ୍କୁ ସାଥୀ ଦିଏ ଯିଏ ବହୁ ଆଗରୁ ଦୁନିଆକୁ ଦେଖିନେଇ ସେ ଦିଗରେ ଏକ ସୁଚିନ୍ତିତ ଯୋଜନା କରି କଠିନ ପରିଶ୍ରମ କରି ସମସ୍ତଙ୍କ ଠାରୁ ଆଗୁଆ ସଫଳତା ହାସଲ କରିନିଏ।

ସେଥିପାଇଁ ବାବା କୁହନ୍ତି ଆଗେ ଭଲ ମଣିଷ ହୁଅ ବାକି ସବୁକଥା ଓ ଆଶା ଆପଣାଛାଏଁ ହେଇଯିବ। ଯେମିତି ନିଜ ପ୍ରତି ଭଲପାଇବା, ବିଶ୍ୱାସ, ଖୁସି ଓ ପ୍ରଶଂସା ଆଶାକର ସେହିଭଳି ଯଥା ବ୍ୟବହାର ପର ପ୍ରତି କର। ତେବେ ଯାଇ ଭଲ ଓ ସଫଳ ମଣିଷ ହେଇ ପାରିବ। ଅସହିଷ୍ଣୁ ହୁଅ ନାହିଁ...

How to change the state of mind from depression to joyful to blissful?

Let me start by doing sastang pranam with prayers to my Guru Shri Namacharya Baya Baba and Shri Gurudev Ramana Maharshi. I find both have expressed similar views. Namacharya Baya practiced 24 years of Mounvrat (complete silence) and Bhagwan Ramana Maharshi practiced meditation looking for “I” or “I Am”. 🙏🙏

- Quote by Ramana Maharshi:

How can cessation of activity (nivritti) and peace of mind be attained in the midst

of household duties which are of the nature of constant activity?

As the activities of the wise man exist only in the eyes of others and not in his own,

although he may be accomplishing immense tasks, he really does nothing. Therefore

his activities do not stand in the way of inaction and peace of mind. For he knows the truth that all activities take place in his mere presence and that he does nothing. Hence

he will remain as the silent witness of all the activities taking place.

His another powerful teaching just close your eyes and hold onto your thoughts to “I” and ask who is that “I” and who is that “I Am” throwing so much thought to this “I Am” and how can “I” think of “I”. To experience all this your “I” need to descend to calmness complete calmness of nothingness (I am nothing, I have nothing and I can do nothing. Life is nothingness to everythingness and everythingness to nothingness.) that calmness is “I am, the witness”.

- Quote by Ramakant Maharaj:

"Don't struggle with the thoughts. It is the nature of the body to manufacture thoughts twenty-four seven. They are always flowing. You give them too much attention, and by doing this you let them control you. This will change with meditation. Why be a victim of your thoughts? Just let them flow past you. When you ignore the thoughts your confusion will lessen because you are no longer entangled in them. Keep ignoring the thoughts. This will lead to thoughtlessness."

ଜୀବନ ପ୍ରକ୍ରିୟା ୩ ବିଶେଷ ଗୁଣ ଦ୍ଵାରା ପରିଚାଳିତ ତାହା ହେଲା ସତ, ରଜ ଓ ତମ। ଏବଂ ମନର ପ୍ରତ୍ୟେକ ଅବସ୍ଥା ମଧ୍ୟ ତଦନୁଯାୟୀ ଖାଦ୍ୟ ଓ ପାନୀୟ ଶୈଳୀ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରେ।

ସତ - ସାତ୍ତ୍ୱିକ

ରଜ - ରାଜସିକ

ତମ - ତାମସିକ

ଯେଉଁଥିପାଇଁ ଆମେ କିଛି ଗୋଟେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବାକୁ ହେଲେ ମାନସିକ ଅବସ୍ଥା ଉପରେ ନିର୍ଭର କରୁ।

ଯେମିତି ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଚେତନା, ଭକ୍ତି, ଦେବ ଦର୍ଶନ, ପୂଜା ଅର୍ଚ୍ଚନା, ଅଭ୍ୟର୍ଥନା, ଧ୍ୟାନ, ଯୋଗ, ଦୟା, କ୍ଷମା, ପରସ୍ପର ପ୍ରତି, ପରୋପକାର ଓ ସଂଜମତା ଇତ୍ୟାଦି ସାତ୍ତ୍ୱିକ ଗୁଣ ଭଲ ଲାଗିଲେ ବି ସବୁବେଳେ ସମ୍ଭବ ହୁଏ ନାହିଁ।

ସେମିତି ନାଚ, ଗୀତ, ହସଖୁସି, ମଜା ମସ୍ତି, ବେଶଭୂଷା, ବିଳାଶ ବେସନ, ଭ୍ରମଣ ଇତ୍ୟାଦି ରାଜସିକ ଗୁଣ ଭଲ ଲାଗିଲେ ବି ସବୁବେଳେ ସେଗୁଡିକ ଅନୁଭବ କରିବା କିମ୍ବା ସବୁବେଳେ ସେଥିରେ ମଜି ରହିବା ବି ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ।

ଠିକ୍ ସେମିତି କାମ, କ୍ରୋଧ, ଲୋଭ, ମୋହ, ଅହଂକାର, ଇର୍ଷା, ହିଂସା, କପଟତା, କଟୁବଚନ, ମିଥ୍ୟା, ଚୋରି, ଭୟ, ଲଜ୍ଜା, ପକ୍ଷପାତିତା, ପରର ଅନିଷ୍ଟ ଓ ଛଳନା ଇତ୍ୟାଦି ତମ ଗୁଣରେ ମନ ନିବେଶ ହେଲେ ବି ସବୁବେଳେ ସେଥିରେ ମଜି ରହିବା ବି ସମ୍ଭବ ହୁଏ ନାହିଁ।

ଏହାର କାରଣ ମଣିଷର ପରିବେଶ ଅନୁଯାୟୀ ମାନସିକ ପ୍ରତିକ୍ରିୟା ସବୁବେଳେ ପରିବର୍ତ୍ତନଶୀଳ। ବସ୍ତୁବାଦୀ ଚିନ୍ତା ଧାରାରେ ଏହି ୩ ଶ୍ରେଣୀର ବୃତ୍ତି ଯଥା ସତ୍ୟନିଷ୍ଠ ବୃତ୍ତି, ରାଜସିକ ବୃତ୍ତି କିମ୍ବା ତାମସିକ ବୃତ୍ତିରେ ସଫଳତା ହାସଲ କରିବାକୁ ହେଲେ ଯେମିତି ଧୈର୍ଯ୍ୟ, ନିଷ୍ଠା, ପ୍ରତ୍ୟେହ ଚେଷ୍ଟା ଓ ଦୃଢ ଆତ୍ମବିଶ୍ଵାସ ଆବଶ୍ୟକ ହୁଏ। ସେମିତି ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକବାଦି ଚିନ୍ତାଧାରାରେ ଆବଶ୍ୟକତା ଠାରୁ ଅଧିକ ହାସଲ କରିବା ବିଷ ସଦୃଶ ତେଣୁ ଅତ୍ୟଧିକ ଆବଶ୍ୟକତା ନକରିବା ପାଇଁ ହେଲେ ମାନସିକ ଅବସ୍ଥାକୁ ତୁରନ୍ତ ପରିବର୍ତ୍ତନ କରିବା ଅତି ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ।

ପ୍ରଶ୍ନ ଆସେ କେମିତି ଖରାପ ଚିନ୍ତା ବା ଦୁଶ୍ଚିନ୍ତାରୁ ନିଜର ମାନସିକ ସ୍ଥିତି ତୁରନ୍ତ ବଦଳାଇବା। ଦୁଶ୍ଚିନ୍ତା କୁ ବଦଳାଇ ହଠାତ୍ କେଉଁ ମାନସିକ ସ୍ଥିତି କୁ ଆପଣାଇବା? ଉତ୍ତର ଅତି ସରଳ ଏବଂ ଏହା ଏକ କୌଶଳ ମଧ୍ୟ।

ତାମସିକ ସ୍ଥିତିରୁ –> ରାଜସିକ ସ୍ଥିତି;

ରାଜସିକ ସ୍ଥିତିରୁ –> ସାତ୍ତ୍ୱିକ ସ୍ଥିତି;

ସାତ୍ତ୍ୱିକ ସ୍ଥିତିରୁ –> ଆନନ୍ଦ ନିଦ୍ରା ବି ଚିର ନିର୍ବିକଳ୍ପ

ତାମସିକ ସ୍ଥିତି ଅର୍ଥ ମନ ଯେତେବେଳେ ଉପରୋକ୍ତ ତାମସିକ ଗୁଣରେ ବୁଡି ରହିଥାଏ ଯଥା ଅତି ଚିଡିଚିଡା, ବିରକ୍ତିପୂର୍ଣ୍ଣ ବା ଘୋର ଦୁଶ୍ଚିନ୍ତା ଇତ୍ୟାଦିରେ ଥାଇ ଅତି ହତୋତ୍ସାହିତ ଓ ଏକା ଏକା ଲାଗେ ସେତେବେଳେ

୧) ପାଟି ଓ ନାକ ପ୍ରାୟ ୪୫ ସେକେଣ୍ଡରୁ ୬୦ ସେକେଣ୍ଡ ବନ୍ଦ କରିଦେବ

୨) ଭାବିବ ବିନା ନିଃଶ୍ବାସରେ ବଞ୍ଚିବା ଅସମ୍ଭବ କୌଣସି ଦୁଶ୍ଚିନ୍ତା, ଭୟ, ଲଜ୍ଜା ବା କ୍ରୋଧ ଜୀବନକୁ ମାରିପାରେନା

୩) ଆପଣାଛାଏଁ ହାତ ନାକ ଉପରୁ ଉଠିଯିବ ଓ ନାକ ବାଟେ ନିଶ୍ଵାସ ନେବ

୪) ଭାବିବ ଖରାପ ନିଃଶ୍ବାସ ତ୍ୟାଗ କରି ଭଲ ନିଃଶ୍ବାସ ନେବାବେଳେ ଶରୀରରେ ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ ପ୍ରାଣ ସଞ୍ଚାର ହେଉଛି।

୫) ଧିରେ ଧିରେ ପାଟିବାଟେ ନିଃଶ୍ବାସ ଛାଡି କିଛି ସମୟ ସ୍ଥିର ରହି ଭାବିବ କରୁଣାମୟ ପ୍ରଭୁ ଦୟା କର ଏ ଶରଣାଗତ ଶରୀର ଓ ମନରେ ଏକ ନୂତନ ଦିବ୍ୟ ଚେତନାର ପ୍ରାଣ ଭରିଦିଅ।

ଲଲାଟ ଚକ୍ର ବା ମୁଣ୍ଡର ଉପର ଭାଗକୁ ଧ୍ୟାନ କରି ନିଜର ଇଷ୍ଟଦେବତାଙ୍କ ଉପରେ ଅନ୍ତର୍ନିହିତ ଦୃଷ୍ଟି ନିକ୍ଷେପ କରି ଏହିଭଳି ପ୍ରକ୍ରିୟା ଚାଲୁ ରଖିବ ଯେତେବେଳେ ଯାଏଁ ମାନସିକ ସ୍ଥିତି ପରିବର୍ତ୍ତନ ନହେଇଛି କିମ୍ବା ଆନନ୍ଦ ନିଦ୍ରା ନଆସିଛି।

ଦେଖିବ ଅତି କମ୍ ସମୟ ମଧ୍ୟରେ ମାନସିକ ସ୍ଥିତି ପରିବର୍ତ୍ତନ ହେବ ଏବଂ ଯେଉଁ ସ୍ଥିତିରେ ଥାଇ ଏହି ସାଧନ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲ ଠିକ୍ ତାର ପରବର୍ତ୍ତୀ ସ୍ଥିତିକୁ ଅନୁଭବ କରିବ ପରବର୍ତ୍ତୀ ସ୍ଥିତିର ଗୁଣରେ ନିଜକୁ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ କରିବ ଯଥା ତାମସିକ ରୁ ରାଜସିକ ରୁ ସାତ୍ତ୍ୱିକ ଗୁଣରେ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ କରିବ।

ଚିଡିଚିଡା ବା ଏକଲା ପଣରେ ଥିଲେ ଉପରୋକ୍ତ ପ୍ରକ୍ରିୟା ଆରମ୍ଭ କରିବା ଦ୍ଵାରା ରାଜସିକ ସ୍ଥିତିକୁ ଯାଇ ନାଚ, ଗୀତ, ଭ୍ରମଣ ବା ଆମୋଦପ୍ରମୋଦ ଅନୁଭବ କରିବ। ରାଜସିକ ସ୍ଥିତିରେ ଉପରୋକ୍ତ ପ୍ରକ୍ରିୟା ଆରମ୍ଭ କରିବା ଦ୍ଵାରା ସାତ୍ତ୍ୱିକ ସ୍ଥିତିକୁ ଯାଇ ସାଧନ, ଭଜନ, ଯୋଗ, ପ୍ରାର୍ଥନା, ସଂଜମତା, ବିଶ୍ଵାସ, ଭଲପାଇବା ଓ ଭକ୍ତି ମାର୍ଗ ଅନୁଭବ କରିହେବ। କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟରେ ସିଦ୍ଧିଲାଭ ପାଇଁ ଯେମିତି ଏକ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ସମୟାନୁଯାଇ ଅଭ୍ୟାସ ବା ସାଧନା ଆବଶ୍ୟକ। ସେମିତି ଏକ ସୁସ୍ଥ ଶାରୀରିକ ଓ ମାନସିକ ଅବସ୍ଥାକୁ ଅନୁଭବ କରିବା ପାଇଁ ନିରନ୍ତର ମନନ, ଚିନ୍ତନ ଓ ଧ୍ୟାନ ପାଇଁ ଶୃଙ୍ଖଳିତ ଅଭ୍ୟାସ ଦରକାର।

ଉତ୍ତମ ଖାଦ୍ୟ (good food) ଓ ଉପରୋକ୍ତ ଧ୍ୟାନ ପ୍ରକ୍ରିୟା (mind engineering or concentration process) ନିଶ୍ଚିତ ମନର ସ୍ଥିତି ଯେକୌଣସି ଅବସ୍ଥାରେ ପରିବର୍ତ୍ତିନ କରିଦେବ। ଓଡ଼ିଆରେ ଏକ ଢଗ ଅଛି

ଯେପରି ଖାଇବ ଅନ୍ନ

ସେପରି ହେବ ମନ।।

ଠିକ୍ ସେହିପରି 

ନାକର ଦକ୍ଷିଣପୁଡା ବାୟୁ କ୍ଷିପ୍ର

ନାକର ବାମପୁଡା ବାୟୁ ଧିର।

Now you can try to control your thoughts to change your mind as per the presence of mind from 3 different stages and maneuver into right stage to blissful state or deep sleep state. A follow up blog will be more elaborate with practical examples which has helped me to lift up my thoughts towards a more productive life.

ସଂକଟ ପରିସ୍ଥିତିରେ କେବଳ ନିଜ କଥା ନଭାବି ସାଙ୍ଗ ସାଥି ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ନିଷ୍ପେସିତ ଲୋକଙ୍କୁ କେମିତି ଏକ ଆନୁଷ୍ଠାନିକ ଲଗାତର ସାହାଯ୍ୟ କରିହେବ।

ଏକବିଂଶ ଶତାବ୍ଦୀ ମାନବ ସଭ୍ୟତାର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବୈଜ୍ଞାନିକ ଯୁଗ। ବିଜ୍ଞାନ ଆଜି ସମାଜର ପ୍ରତ୍ୟେକ ସ୍ତରକୁ ଛୁଇଁବା ସହ ଜୀବନଶୈଳୀକୁ ତିବ୍ର ଭାବେ ପ୍ରଭାବିତ କରିଛି। ଏଭଳି ସମୟରେ ଯେତେବେଳେ ସମସ୍ତ ଦ୍ରବ୍ୟ ଓ ସେବା ଅତି ସୃଜନଶୀଳ ଭାବେ ଖୁବ୍ କମ୍ ସମୟ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଇ ବଜାରରେ ଓ ଲୋକଙ୍କ ଦୁଆର ମୁହଁରେ ଉପଲବ୍ଧ ହେଇପାରି ଇଛା ଅନୁସାରେ ଓ ବିନା ବିଳମ୍ବ୍ୟବରେ ବହୃତ ହୋଇପାରୁଛି। ଠିକ୍ ସେହି ସମୟରେ ୩ ନଭେମ୍ବର ୨୦୧୯ରେ ଚିନ୍ ଦେଶର ଉହାନ ସହରରୁ ସୃଷ୍ଟି ହେଇଥିବା କରୋନା ମହାମାରୀ ବିଭୀଷିକା ଏହାର ଠିକ୍ ୬ ମାସ ପରେ ଏକ ଭୟଙ୍କର ବିଶ୍ଵ ମହାମାରୀରେ ପରିଣତ ହେଇ ସାରା ବିଶ୍ବକୁ ଏହାର କରାଳ ରୂପରେ କବଳିତ କରି ସ୍ତବ୍ଧ କରିଦେଲା। ଆମ ଦେଶ ମଧ୍ୟ ସେହି କୋଭିଡ ମହାମାରୀ କବଳରୁ କେମିତି ବା ରକ୍ଷା ପାଏ!

ଯେତେବେଳେ ଭାରତ ସରକାର ଏହି ଭଳି ଭୟଙ୍କର ମହାମାରୀକୁ ପ୍ରତିହତ କରିବା ପାଇଁ ସାରା ଦେଶରେ ଘଣ୍ଟା, ଘଣ୍ଟ, ଥାଳି, ଗିନା ଓ କଂସା ଆଦି ବଜାଇ ପ୍ରବଳ ଜନ ସଚେତନତା ସହ ତାଲା ବନ୍ଦ ପ୍ରକ୍ରିୟା ଆରମ୍ଭ କଲେ ସେତେବେଳେ ସାଧାରଣ ଲୋକଙ୍କ ବଞ୍ଚିବା ସ୍ଥିତି କରୋନା ମହାମାରୀ ଠାରୁ ଭୟଙ୍କର ରୂପ ନେଲା ଓ ଉପଲବ୍ଧି ହେଲା ବିନା ଆର୍ଥିକ ବିକାଶରେ ସାଧାରଣ ମଣିଷ ଟିଏ କିଭଳି ଭୟଙ୍କର ଅସୁବିଧାର ସମ୍ମୁଖୀନ ହେଇ ଜୀବନ ଜଳାଞ୍ଜଳି ଦେଇପାରେ ସେତେବେଳେ ପଶୁପକ୍ଷୀଙ୍କ ଦୟନୀୟ ସ୍ଥିତିକୁ କିଏ ବା ପଚାରେ। 

ସେହି ତାଲା ବନ୍ଦ ସମୟରେ କିଭଳି ହାତ ଗଣତି କେଇଟା ଦିନ ମଧ୍ୟରେ ସାରା ଦେଶରେ ଲକ୍ଷ ଲକ୍ଷ ଲୋକ ନିଜର ଜୀବନ ଜୀବିକା ହରେଇ ଭୋକ ଶୋଷକୁ ଭୁଲି ହଜାର ହଜାର ମାଇଲି ଚାଲିକରି କର୍ମ କ୍ଷେତ୍ର ପ୍ରଦେଶରୁ ନିଜ ଜନ୍ମ କ୍ଷେତ୍ର ପ୍ରଦେଶକୁ ପରିବାର ଛୁଆ ପିଲାଙ୍କୁ ଧରି ଡହଳ ବିକଳ ପରିସ୍ଥିତିରେ ଜୀବନକୁ ବାଜି ଲଗେଇ ଫେରୁ ଥାଆନ୍ତି ସେ ଦୃଶ୍ୟ ଅନନ୍ୟ ହୃଦୟ ବିଦାରକ ଦୃଶ୍ୟ ଥିଲା ଏବଂ ପ୍ରାୟ ଅଧିକାଂଶ ଲୋକେ କୋଭିଡି ମହାମାରୀର ଭୟଙ୍କରରୀତାକୁ ଖାତିର ନକରି ଏକ ଅନିଶ୍ଚିତ ଭବିଷ୍ୟତକୁ ଆଖି ଆଗରେ ରଖି ଦେଶ ବିଦେଶରୁ ମଧ୍ୟ ନିଜ ଘରକୁ ଫେରିବାକୁ ଲାଗିଲେ। ଯେତେବେଳେ ନିଜ ଅଞ୍ଚଳରେ ପହଞ୍ଚିସାରିବା ପରେ ନିଜ ଘର ଠାରୁ ଅନତିଦୂରରେ ସରକାରଙ୍କ ଦ୍ଵାରା ଚାଲୁଥିବା ଅଣବଶର ଘରେ ୧୫ ରୁ ୨୧ ଦିନ ରହି ବିଭିନ୍ନ ପରୀକ୍ଷା ନିରୀକ୍ଷା ଦ୍ଵାରା କୋଭିଡ ରୋଗର ମାନପତ୍ର ନେଇ ନିଜ ଘରେ ରହିବାର ଅନୁମତି ଭଳି ହୃଦୟ ବିଦାରକ ସ୍ମୃତି କେବେ ବି ଭୁଲି ହେବ ନାହିଁ।

ସେହି କରାଳ କାଳରେ ଓଡ଼ିଶା ନଫେରି ନିଜେ କେତେ କଷ୍ଟରେ ବାଙ୍ଗାଲୋର ସହରରେ ରହି ଜୀବନ କାଟିବାର ପରିସ୍ଥିତି ଏକ ନିଆରା ଅସହାୟ ଅନୁଭୂତି ଦେଲା ଏବଂ ହୃଦବୋଧ ହେଲା ଘର ପରିବାର କଥା, ମନେ ପକେଇ ଆଖିରେ ବହି ଗଲା କେତେ ଯେ ଲୁହ ସେ ସମୟ ମଧ୍ୟ କେବେ ଭୁଲି ହେବ ନାହିଁ। 

ଠିକ୍ ନିଜ ଘର ପରିବାର ଭଳି ନିଜ ସାଙ୍ଗ ସାଥି ବନ୍ଧୁ ଯେଉଁମାନେ ବିଭିନ୍ନ ସାମାଜିକ ଓ ପାରିବାରିକ ପ୍ରତିକୂଳ ପରିସ୍ଥିତି କାରଣରୁ ଉତ୍ତମ ଶିକ୍ଷା ଅଭାବରେ ଅଣ କୁଶଳୀ କାମ କରି ଜୀବନ ଜିଉଛନ୍ତି ସେମାନଙ୍କ ପରିସ୍ଥିତି କ'ଣ ହେଉଥିବ? ଏବଂ କରୋନା ମହାମାରୀ ପରେ ଯଦି ଆଉ କୌଣସି ବିଶ୍ଵ ବିଭୀଷିକା ଆରମ୍ଭ ହୁଏ ତାହା ହେଲେ କ'ଣ ଏ ମହାନ ମାନବ ସୃଷ୍ଟିକୁ ଉହାନ ଭୂତାଣୁ ଭଳି ଆଉ ଏକ ମହା ବିପଦ ଧ୍ଵଂସ କରିଦେବ? ଆମ ଭଳି ସବୁ ସାଙ୍ଗମାନେ ଯେ ଭଲ ନିଯୁକ୍ତି ପାଇ ଭଲ ଜୀବନ ଜିଉଛନ୍ତି ସେମିତି ନାହିଁ।

ତେଣୁ ସେହି ଭଳି ସାଙ୍ଗ ମାନଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଏବଂ କରୋନା ମହାମାରୀ ଭଳି ଏକ ବିଶ୍ଵ ଘଡ଼ି ସନ୍ଧି ମୂହୁର୍ତ୍ତରେ ମନକୁ ଆସିଥିଲା ଯେ

          “ଏକ ଆର୍ଥିକ, ସାମାଜିକ, ସାଂସ୍କୃତିକ ବିକାଶମୁଖି ସ୍ବାବଲମ୍ବୀ, ଶୃଙ୍ଖଳିତ, ସମୃଦ୍ଧ ଓ ଉନ୍ନତିମୂଳକ ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଓ ଗୋଷ୍ଠୀଗତ ଜୀବନ ପଦ୍ଧତି ସୃଷ୍ଟି ଦିଗରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରି ସମାଜର ମୌଳିକ ଆବଶ୍ୟକତା ଖାଦ୍ୟ, ବସ୍ତ୍ର, ବାସଗୃହ, ଶିକ୍ଷା, ସ୍ଵାସ୍ଥ୍ୟ ଓ ସୁରକ୍ଷାର ଲଗାତର ଉନ୍ନତି ଓ ମଜବୁତ ଦିଗରେ ଯେତେ ବାଧାବିଘ୍ନ ଆସିଲେ ବି ସ୍ଵୟଂ ଚେଷ୍ଟା ଓ କାର୍ଯ୍ୟ କରି ଏହି ମହାନ ସେବା ମୂଳକ ଚିନ୍ତାକୁ ବାସ୍ତବ ରୁପ ଦେଇ କ୍ରିୟାନ୍ଵିତ ଓ ସଫଳ କରିବା।”

        ଯାହା ଦ୍ଵାରା ଅଭାବ ଅସୁବିଧାରେ ଥିବା ସାଙ୍ଗ, ସାଥି, ପରିବାର ଓ ସମାଜର ନିଷ୍ପେସିତ ଲୋକମାନେ ନିଜର ଆର୍ଥିକ ଜରୁରୀକାଳୀନ ପରିସ୍ଥିତିରେ ନିଜ ଅସୁବିଧାକୁ ସାମୁହିକ ମୁକାବିଲା କରି ନିଶ୍ଚିତ ସଫଳ ହେଇପାରିବେ। ସମାଜରେ ଆର୍ଥିକ ସୁରକ୍ଷା ଆସିଗଲେ ପ୍ରତିଟି ପରିବାର ନିଶ୍ଚିତ କିଛି ଅସାଧାରଣ ପ୍ରତିପାଦିତ କରି ପାରିବେ।

         ଏହି ଭଳି ଏକ ଶୁଭ ଚିନ୍ତା ଆଖିରୁ ନିଦ ହଜାଇ ଥିବା ସମୟରେ ଆମେ ଅପେକ୍ଷା କରିଥିଲୁ ଏକ ଶୁଭ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ଓ ଭଲ ସାଥିଗଣଙ୍କୁ ଯିଏ ଆମ ସହ ପାଦ ମିଶେଇ ଚାଲି ଘାତ ପ୍ରତିଘାତ ସହି ଏହି ଚିନ୍ତାକୁ ଏକ ବାସ୍ତବ ରୂପ ଦେବେ ଓ ସଫଳ କରିବେ।

         ଏକଦା ଏକ ଶୁଭ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ସଂଧ୍ୟାରେ ଆମେ ୧୨ ଜଣରୁ ଉର୍ଦ୍ଧ୍ବ ଉଚ୍ଚ ବିଦ୍ୟାଳୟଳର ସାଙ୍ଗ ଆମ ଗାଁ ମା ବୁଦ୍ଧେଶ୍ଵରୀ ଯୁବକ ସଂଘ ଘରେ ଏକ ଭୋଜିର ଆୟୋଜନ କରି ଆମର ଅନ୍ୟ ଏକ ସଫଳ ସାଙ୍ଗଙ୍କ କରକମଳରେ ଶ୍ରୀଫଳ ଭାଙ୍ଗି ସେହି ସଂଧ୍ୟାରେ ଏକ ନୂତନ ସାଂଗଠାନିକ ଅନୁଷ୍ଠାନର ଶୁଭ ଉନ୍ମୋଚନ କରି ମୂଳଦୁଆ ପକେଇବା ସହ ଆମ ନୂତନ ସଂଘର ଦିର୍ଘାୟୁ କାମନା କରିଥିଲୁ। ଏବଂ ଆଜି ଆମ ନୂତନ ସଂଗଠନକୁ ୧ ବର୍ଷ ପୁରି ଯାଇଛି। ଆପଣମାନେ ବିଶ୍ବାସ କରି ପାରିବେ‌ ନାହିଁ ଆମ ସେହି ସଂଗଠନରେ ଏକ ବର୍ଷରେ ପାଖାପାଖି ୧ ଲକ୍ଷ ଅର୍ଥ ସଞ୍ଚୟ ହେଇ ପାରିଛି ଯାହା ଆମ ସଂଗଠନର କୌଣସି ସଦସ୍ୟଙ୍କ ଜରୁରୀକାଳୀନ ପରିସ୍ଥିତିରେ ବିନା ବାଧା ବିଘ୍ନରେ ବିନିଯୋଗ ଓ ଆକାଉଣ୍ଟରେ ଭରଣା ହେଇ ପାରିବ। ସଂଗଠନର ଏହି ଭଳି ମହତ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟକୁ ପ୍ରଥମେ ପ୍ରଥମେ ଆମ ବ୍ଯାଚର ଅଧା ପାଠ ପଢ଼ି ବିଭିନ୍ନ ଅଣକୁଶଳୀ ଓ ଚାଷବାସ କରି ବଞ୍ଚୁଥିବା ସାଙ୍ଗ ମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଅଡ଼ୁଆ ସୃଷ୍ଟି ହେଲା ଏବଂ ଆଜି ୧ ବର୍ଷ ପରେ ସେହି ମହତ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟକୁ ବୁଝି ଆମେମାନେ ସମସ୍ତେ ଏତେ ଅଭ୍ୟସ୍ତ ହେଇ ଯାଇଛୁ ଯେ ଆମ ବାର୍ଷିକ କାର୍ଯ୍ୟକାରିଣୀ ସଭାରେ ନିଷ୍ପତ୍ତି ହେଲା ଏ ସଂଘ ଏମିତି ବ୍ୟକ୍ତି କଲ୍ୟାଣ ପାଇଁ ଚାଲୁରହୁ। କାହାର ସାହାଯ୍ୟରେ ନଆସିଲେ ବି ଆମ କେଇଜଣ ବନ୍ଧୁଙ୍କ ଅସୁବିଧା ସମୟରେ କାମରେ ଆସିବ। ସେହି ଅସହାୟ ସାଙ୍ଗ ମାନେ ମଧ୍ୟ ତାର ଲାଭ ପାଇବା ଆରମ୍ଭ କଲେଣି। 

ଜୀବନରେ ନାମାଚାର୍ଯ୍ୟ ଶ୍ରୀ ବାୟାବାବା ଓ ତାଙ୍କର ଅମୃତମୟ କେହି ପଦ କଥା।

ଓଁ ଶ୍ରୀଗୁରୁ କଳ୍ପତରୁ ଶଚୀନନ୍ଦନ ଶରଣଂ।

ଭଜ ନିତାଇ ଗୌର ରାଧେଶ୍ୟାମ

ଜପ ହରେ କୃଷ୍ଣ ହରେ ରାମ।। (ନାମ କିର୍ତ୍ତନ)

ନମଇଁ ନୃସିଂହ ଚରଣ।

ଅନାଦି ପରମ କାରଣ।। (ଭାଗବତ)

ଶ୍ରୀ ବାବା ଭଲ ପାଉଥିବା ଦୁଇଟା କଥା ନାମ କିର୍ତ୍ତନ ଓ ଭାଗବତ।

ଶ୍ରୀ ବାବା ସବୁବେଳେ କୁହନ୍ତି ଭଲ ମଣିଷ ହଅ ଓ ଅନୁଭବ ଥିଲେ କହ।

ବାବା ଗୀତ ଛଳରେ କୁହନ୍ତି 

ଅନୁଭବ ଥିଲେ କହ। 

ପାଠ ପଢିଥିଲେ ଗୀତ ଗାଉଥାଏ ଦରିଦ୍ରଜନର ପୁଅ।।

ଜୀବନରେ ନାମାଚାର୍ଯ୍ୟ ଶ୍ରୀ ବାୟାବାବାଙ୍କ ବାଣୀ ସମୁଦ୍ରରୁ କେହି ପଦ କଥା ରୂପି ରେଣୁ ବହୁତ ବଡ଼ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଆଣି ଦେଇଦେବ ଏଥିରେ ସଂଦେହର ଅବକାଶ ନାହିଁ।

୧) ଯେଉଁମାନେ ଜୀବନରେ ବହୁତ ସହିଷ୍ଣୁ ଓ ଶାନ୍ତ ସ୍ଵଭାବ ବ୍ୟକ୍ତି। ଭଲ ମନ୍ଦ ଯାହା ମିଳିଲେ ଶାନ୍ତି। ସେମାନେ ସବୁବେଳେ ଆନନ୍ଦରେ ରୁହନ୍ତି। ଶାଗ ପଖାଳରେ ଶାନ୍ତି। ଖିରି ପୁରୀରେ ଶାନ୍ତି। ଶାନ୍ତି କେବଳ ନିଜ ଭିତରେ ଅଛି ତାକୁ ଖୋଜି ଆନନ୍ଦରେ ରୁହ।

ଆହାରେ ଭଲ ମନ୍ଦ ନାହିଁ। ଯେ ସ୍ଥାନେ ଯେମନ୍ତ ମିଳଇ।।

ଅରଣ୍ୟେ ଅଜଗର ପ୍ରାୟ। କର୍ମ କଷଣେ ଦେହ ସହେ।। 

ଖରା ସହେ ଗୋରୁ। ଖରା ସହେ ତରୁ।।

ସକାଳୁ ତୋରାଣି ପାଣି ପିଇ ଯାଇଥିବେ ଏପଟେ ପାଟି ଫିଟୁନି। କ'ଣ ଖାଇଲେ କ'ଣ ପିଇଲେ ସେକଥା ତାଙ୍କ ଭିତରେ। ସବୁ କଷ୍ଟ ସହି ଘରକୁ ଖାଦ୍ୟ ଦିଅନ୍ତି ଓ ନିଜ ଗୁହାଳ ଯେତେ ଖରାପ ହେଉ ପର ଗୁହାଳକୁ ଯାଆନ୍ତି ନାହିଁ।

ସେମିତି ତରୁ ବା ଗଛ ଲତା ଖରା ହେଉ କି ନହେଉ। ଅତି ବର୍ଷା ହେଉ କି ନହେଉ ସେମାନେ କଷ୍ଟ ସହି ଥଣ୍ଡା ପବନ ଓ ଅମ୍ଳଜାନ ଦେଉଥିବାରୁ ଆମେ ବଞ୍ଚିଛେ। କୌଣସି ମଣିଷ ଅମ୍ଳାନ ଦିଏ ନାହିଁ।

୨) ଯେତେ ଅସୁବିଧା ହେଉ ସତରେ ରହି ଯାହା ମିଳିବ ଶାନ୍ତି ହେବା। ପର କଥାରେ ରାଜା ହେବ ନାହିଁ ବରଂ ନିଜ କଥାରେ ଗରିବ ହେଲେ ଭଲ। ଚିନ୍ତାଧାରା ଓ ବୁଦ୍ଧିର ବିକାଶ ହେବା ଦରକାର। ତେଣୁ ଭଗବାନଙ୍କ ସୃଷ୍ଟିକୁ ଭଲ ପାଅ ଖାଲି ନିଜ ପାଇଁ ଭଲ ପାଇବା ଖୋଜିଲେ ହେବ ନାହିଁ।

କର୍ମ କରିଣ ଫଳ ପାଇ। ପ୍ରାଣୀ ତୋ ଅବଶ୍ୟ ଭୁଞ୍ଜଇ।। 

ଆଗେ କର୍ମ କର ପରେ ଫଳ ଅନୁସାରେ ଦ୍ରବ୍ୟ ମିଳିବ ଓ ନିଜେ ତାର ମଜା ନେବ।

Always feel

I am nothing.

I have nothing.

I can't do nothing.

That means someone is doing within you and he had a reason to send you here. So you do but don't think you are the master doer.

କରି କରାଉଥାଏ ମୁହିଁ।

ମୋ ବିନୁ ଅନ୍ୟ ଗତି ନାହିଁ।।

ମୋ ମାୟା ମୋତେ ଅଗୋଚର।

କାହୁଁ ଜାଣିବେ ନରଛାର।।

ତେଣୁ ଆମେ କେମିତି ଦାବି କରିବା ଯେ ଆମେ ସବୁ କରୁଛେ। ସେ ଆମ ଭିତରେ ଥାଇ କରାଉଛନ୍ତି ଓ ନିଜେ କରୁଛନ୍ତି।

A simple mind and a pure heart are wings to heaven.

୩) ବିବେକି ଓ ଜ୍ଞାନୀ ଲୋକ ପ୍ରଥମେ ନିଜର ଭୁଲ ଦେଖନ୍ତି ଓ ବହୁତ କମ୍ କଥା କହି ନିରବ ରୁହନ୍ତି। ବାବା ୧୨ ବର୍ଷ ମୌନ ରହିଥିଲେ ହିସାବରେ ଭୁଲ ହେଲା ବୋଲି ୨୪ ବର୍ଷ ମୌନ ରହିଲେ। ୮୪ ବର୍ଷରୁ ୨୪ ବର୍ଷ କଥା କହିବାରେ ଗଲା। ଆଉ ରହିଲା ୬୦ ବର୍ଷ। ୬୦ ବର୍ଷରୁ ଯୁବା ଅବସ୍ଥା ଗଲା ୧୮ ବର୍ଷ ଆଉ ରହିଲି ମାତ୍ର ୪୨ ବର୍ଷ ସେତିକି ସମୟ ଲୋକଙ୍କ ସହ ମିଶି କେତେ କେତେ ଭଲ କାମ କରିଥିଲେ। ତେଣୁ ଯେତେ ଅସୁବିଧା ହେଉ କ୍ରୋଧ କରିବ ନାହିଁ। ତେଣୁ ନିଜ ଦୋଷ ଦେଖିବ ନିଜ ଭୁଲ ଥାଉ କି ନଥାଉ ପରକୁ କ୍ଷମା ମାଗିନେବ ବା କ୍ଷମା କରି ସେ କଥାକୁ ଭୁଲି ଯିବ।

ବୁଦ୍ଧି ବିବେକ ଜ୍ଞାନ ବଳେ।

ମରିଣ ଯିଣି ପାରେ ହେଳେ।।

ଧନ କାପର୍ଣ୍ଣ୍ୟ ସେବା ଫଳେ।

କିବା ଅସାଧ୍ୟ ମହି ତଳେ।।

୪) ସାହସୀ ହୁଅ ଓ ସୁନ୍ଦର ହୁଅ। ଭଗବାନଙ୍କ ସୃଷ୍ଟି ଅର୍ଥ ନିଜର ବାଡ଼ି ବଗିଚା ବିଲ ଜମିକୁ ସୁନ୍ଦର କରିବା ହିଁ ତାଙ୍କ ପ୍ରତି ଭଲ ପାଇବା। ସମସ୍ତେ ଚାଷ କରି ଦେବେ ଆମେ ଖାଇବା ଆମେ ଚାଷ କରି ୧୦୦ ମଣିଷ ପୋଷି ପାରିବା ନାହିଁ। ଏ ଭାବ ଭୁଲ୍। ଆମ ପୂର୍ବ ପୁରୁଷ କେତେ ମହାନ ଥିଲେ ଜମି ବାଡ଼ି, ଘର‌ ଦ୍ବାର, ମାନ ସମ୍ମାନ, ପ୍ରଭାବ ଓ ପ୍ରତିଷ୍ଠା ଆଦି କରିଯାଇଛନ୍ତି ବୋଲି ଆମେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ଠାରୁ ଭଲରେ ଅଛେ। ତେଣୁ ତାଙ୍କ ପ୍ରତି ଗର୍ବିତ ହୋଇ ତାଙ୍କ ମାନ ସମ୍ମାନକୁ ଆଖି ଆଗରେ ରଖି ଏକ ସୁନ୍ଦର ପରିବାର ଗଠନ କରିବାର ଦାଇତ୍ୱ ନେବା। ପିଲାଙ୍କୁ ଶିକ୍ଷିତ ଓ ବିବେକି କରିବା।

୫) ସବୁବେଳେ ମିଛ ଠାରୁ ଦୁରେଇ ରହିବା।

ମିଥ୍ୟା କୁ ପାପ ବୋଲି ମଣି। 

କହିବ ସଦା ସତ୍ୟ ବାଣି।।

ଯେ ପାଞ୍ଚେ ପରମନ୍ଦ।

ତା ପାଞ୍ଚ ପାଞ୍ଚନ୍ତି ଗୋବିନ୍ଦ।।

୬) ନିଜେ ଯେମିତି ବ୍ୟବହାର ଅନ୍ୟ ପ୍ରତି କରିବ ତମକୁ ଅନ୍ୟ କେହି ସେମିତି ବ୍ୟବହାର କରିବ। ତମେ ଭଲ ଖୋଜିଲେ ଅନ୍ୟକୁ ଭଲ ଦେବ।

ପର ଦରବକୁ କେବେ ନବଢାଇବ ହାତ।

ପରର ମନରେ କେବେ ନଦେବା ଆଘାତ।।

୭) ଯେତିକି ଉପାର୍ଜନ କରିବା ତା'ର ୭୫ ଭାଗରେ ସବୁ ଖର୍ଚ୍ଚ କରିସାରି ବାକି ୨୫ ଭାଗ ସଞ୍ଚୟ କରିବ।

ହାତେ ମାପି ଚାଖଣ୍ଡେ ଚାଲେ।

ବହୁ ସମୟରେ ବିପଦ ତରେ।।

ବୁଦ୍ଧି ବିଚାରି କାମ କଲେ

ବିପଦ ନପଡଇ ଭଲେ।।

୮) ବିନା କାରଣରେ ବଦ ଖର୍ଚ୍ଚ ବା ଧାର ଉଧାର ନକରିବା।

 କୌଣସି ଲୋକର ରୋଜଗାର କ୍ଷମତା ନଜାଣି ତାକୁ ପୁଳାଇ ଟଙ୍କା ଧାର ଦେବା। କିମ୍ବା ଅଚିହ୍ନା ଲୋକଙ୍କୁ ଭରଷା କରିବା। ଅଜଣା ମେସେଜ ଓ ଫୋନ୍ କଲ୍ ପାଇଁ ବ୍ୟାଙ୍କ ଆକାଉଣ୍ଟ ନମ୍ବର, ଏଟିଏମ୍ ପିନ୍ ଇତ୍ୟାଦି ମୁର୍ଖତାର ସହ ବାଣ୍ଟିବା। ଦୁନିଆରେ କେହି ନିଜର ନୁହଁ କାହା ମୁହଁ ଦେଖି ଟଙ୍କା ସାହାଯ୍ୟ ଦେବ ନା ବିନା କାରଣରେ ତମ ମୁହଁ ଦେଖି କିଏ ଟଙ୍କା ସାହାଯ୍ୟ ଦେବ। ଭୁଲର ଶିକାର ହେବ ନାହିଁ ଅଜଣା ଲୋକ ଠାରୁ ଦୁରେଇ ରହିବ ବା ଅପରିଚିତ ସହ ବନ୍ଧୁତା କରିବ ନାହିଁ।

କଥାରେ ଅଛି ସାଧୁ ସାବଧାନ। ଯିଏ ସାଧୁ ସିଏ ଆଗେ ସାବଧାନ ହେବା ଆବଶ୍ୟକ।

ବିନା ଦରକାରେ କରି ଖର୍ଚ୍ଚ

ଦରକାର ବେଳେ ହୁଏ ହଟ୍ଟ

ଅକାରଣେ ଖୋଲି ତୁଣ୍ଡ

ହୁଅଇ ସେ ପଥ ଭ୍ରଷ୍ଟ।। 

ବୁଦ୍ଧି ନଦିଶଇ ଘରକୁ।

କହି ଦେଉଥାଏ ପରକୁ।।

ଏହି ସବୁ ଅଭ୍ୟାସ ଠାରୁ ଦୁରେଇ ରୁହ।

୯) କୌଣସି ପରିସ୍ଥିତିରେ ନିଜର ସ୍ଥିତି ବା ନିଜକୁ କେବେ ବି କାହା ସହ ତୁଳନା ନକରିବା।

ନିଜକୁ ତୃଣ ଠାରୁ ଛୋଟ ଭାବ ଯେ ଅଭିମାନ ଚାଲି ଯାଉ। କିନ୍ତୁ ଅନ୍ୟ ସହ ତୁଳନା କରି କେବେ ହତାଶା ହେବା ବା ଅହଂକାର ଦେଖେଇ ଗର୍ବ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।

୧୦) ପର ଚର୍ଚ୍ଚା କିମ୍ବା ପର ନିନ୍ଦା ବିଲକୁଲ ନକରିବା। ପର ଚର୍ଚ୍ଚା କିମ୍ବା ପର ନିନ୍ଦା ଆତ୍ମହତ୍ୟା ଠାରୁ ମହାପାପ।

ଖରାପ ଚିନ୍ତା ମନକୁ ଆସିଲେ ନାମ କର।

ବାବା କହୁନ୍ତି..

ନାମ ଅଟଇ ମହାବଳ।

ସେ ବଳେ ଜିଣ ଭୂମଣ୍ଡଳ।।

ହାତେ କାମ

ମୁଖେ ନାମ

ଆତ୍ମା ସେବା।।

୧୧) ବାବା ବାୟାଙ୍କ ଉପରେ ବା ନିଜେ ମାନୁଥିବା ଠାକୁରଙ୍କ ଉପରେ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଭରଷା ରଖିବା। ସବୁ ପରିସ୍ଥିତିର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ଭଗବାନ ଓ ସବୁ ପରିସ୍ଥିତିର ସମାଧାନ କାରି ଭଗବାନ।

କେତେ ବିପତ୍ତି ନପଡିଲା। ଏକା କୃଷ୍ଣ ଥିବାରୁ କିଛି ନବାଧିଲା।।

ତେଣୁ କୌଣସି ପରିସ୍ଥିତିରେ ଅଧୈର୍ଯ୍ୟ ନହେବା। ମନରେ ସାହସ ରଖି ଚେଷ୍ଟା କରିବା ଓ ବିଫଳ ହେବା ଏହା ଜୀବର ପ୍ରବୃତ୍ତି। ସଫଳତା ଓ ପରସ୍ପର ତିଷ୍ଠିବା ପ୍ରକୃତିର ଧର୍ମ।

୧୨) ଯେତେବେଳେ ଅଶାନ୍ତି ମନ ଭିତରେ ଆସିବ ତୁରନ୍ତ ନିଶ୍ଵାସ ବନ୍ଦ କରି ମନେ ମନେ ଭାବିବ ତମେ କିଏ ବୋଲି ନିଜକୁ ପ୍ରଶ୍ନ କରିବ। ତମର ଏ ସୃଷ୍ଟିରେ ଜନ୍ମ ହେବାର କାରଣ କ'ଣ? ଏତେ କଥା କେଉଁଠୁ ଆସୁଛି ଓ ଅନ୍ତର ଭିତରେ କିଏ ଅଛି କାହା ପାଇଁ ଏତେ କଥା ଆସୁଛି। ସେ “ମୁଁ” ଜଣକ କିଏ? “ମୁଁ” କ'ଣ ପାଇଁ “ମୁଁ” କୁ ଚିନ୍ତା କରୁଛି? “ମୁଁ” କ'ଣ ପାଇଁ “ମୁଁ” ପ୍ରତି ଏତେ ଅସୁବିଧା ସୃଷ୍ଟି କରୁଛି। ତା'ପରେ ଧିରେ ଧିରେ ମନ ନିରବ‌ ହେଇଯିବ।

୧୩) ପରେ ମନ ଶାନ୍ତ ହେଲେ ବିଭିନ୍ନ ସ୍ବରରେ କୀର୍ତ୍ତନ କରିବ। ବିଭିନ୍ନ ଭଜନ ମନ ରଖି ଗାଇବ ମନ ଶାନ୍ତି ହେଇଯିବ। ବାବା ନାମ ଓ ଭାଗବତକୁ ବହୁତ ଭଲ ପାଆନ୍ତି ତେଣୁ ସକାଳେ ସଂଧ୍ୟାରେ ନାମ କରିବ। ଭାଗବତ ପଢିବ। ଭଜନ ଗାଇବ।

୧୪) ବାହାରେ ରହି ଦି ପଇସା ନିଜ ଓ ଘର ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ରୋଜଗାର କରୁଛ। ତେଣୁ ତାଙ୍କ ସହ ଭଲରେ ଦିପଦ କଥା ହେବ। ବାଯେ ଗପ ଆଡୁସାଡୁ କଥା ହେବ ନାହିଁ। ନିଜର ଯେତେ ଅସୁବିଧା ହେଉ ଭଲ ମନରେ ଦୁଃଖ ଓ ସୁଖ ବାଣ୍ଟିବ। ସମସ୍ତେ ଯେଝା ଦୁଃଖେ ସୁଖେ ଅଛନ୍ତି। ସବୁବେଳେ ନିଜ ଆଶାକୁ କମ୍ ଗୁରୁତ୍ବ ଦେବ। କାମନାର ବିନାଶରେ ଦୁଃଖର ବିନାଶ।

ବୈକୁଣ୍ଠ ସମାନ ଅଟେ ସେହି ଘର।

ପରସ୍ପର ଯହିଁ ଥାଏ ସ୍ନେହ ନିରନ୍ତର।। 

୧୫) ସମସ୍ତଙ୍କ ପ୍ରତି ସମ୍ମାନ ଓ ଭଲ ପାଇବାର ସହ କଥାବାର୍ତ୍ତା କରିବ। ସମସ୍ତଙ୍କ ପ୍ରତି ଦୟା ଓ କ୍ଷମାକୁ ଗୁରୁତ୍ବ ଦେଇ ବାକି କଥା ଭୁଲିଯିବା। 

କହିବ ମଧୁର ବଚନ। କହି ତୋଷିବ ଜନ ମନ।।

କଥା ବାର୍ତ୍ତା, ଚାଲି ଚଳନ, ବେଶ ଭୂଷା ଏକ ବିଜ୍ଞ ମଣିଷର ମାପ କାଠି।

୧୬) ନିଜର ସୁରକ୍ଷା ପ୍ରତି ଧ୍ୟାନ। ସହର ଏବେ ଧୂଳି ଧୂସରରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ବାହାରେ ରହିଲେ କିଛି କଥା ଅବଶ୍ୟ ଶିଖିବା। କୌଣସି ପରିସ୍ଥିତିରେ କାହା ସହ କଳି ଝଗଡ଼ା ନକରିବା। ବିଭିନ୍ନ ରୋଗରୁ ଦୁରେଇ ରହିବା ପାଇଁ ଭଲ ପାଣି ଓ ଗରମ ଖାଦ୍ୟ ପେୟ ପ୍ରତି ଧ୍ୟାନ ଦେବ। ଭଲ ସେଲୁନ ଯାଇ ଚୁଟି କାଟିବ। ମୁହଁରେ ମାସ୍କ ଦେବ। ମଶା ମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ସତର୍କତା ଅବଲମ୍ବନ କରିବା। ଏବେ ସକାଳେ, ଖରାବେଳେ ଓ ସଂଧ୍ୟାରେ ମଶା କାମୁଡ଼ିଲେ ଡେଙ୍ଗୁ ଆଦି ଜର ହେଉଛି। ଖୁବ୍ ହୁସିଆରରେ ରାସ୍ତା ରେ ଗାଡି ଚଲେଇବା କିମ୍ବା ବସ୍ ଟ୍ରେନରେ ଗଲେ ନିଜ ପକେଟ୍ ବ୍ୟାଗ ଆଦି ନଜର‌ ରଖିବା। 

୧୭) ଭଲ ଖାଦ୍ୟ ଖାଇବ। ପ୍ରଥମେ ନିଜ ସ୍ଵାସ୍ଥ୍ୟ ତା'ପରେ ଯେଉଁ କଥା। ଅସୁବିଧା ଅଛି ରାତି ଅନିଦ୍ରା ହେବାକୁ ପଡ଼ିବ କିନ୍ତୁ ୨ ଦିନ ରାତି ଅନିଦ୍ରା ହେଲାପରେ ଆଖି ପଡ଼ିଯିବ ଓ ନିଦ ହେଇଯିବ ସେ ଯେତେ ନିଜର ଲୋକ ମେଡିକାଲ ବେଡ଼ରେ ପଡ଼ିଥିଲେ ବି। 

୧୮) କାମରୁ ଛୁଟି ନେଇ ଭଲ ଭଲ ଯାଗା ବୁଲା ବୁଲି କରିବ। ତୀର୍ଥ ସ୍ଥଳ ଆଦି ଭ୍ରମଣ କରିବା। ମନ ଯେତେ ଭଲ ଓ ଖାଲି ରହିବ ସେତେ ଭଲ କାମ କରିବ ଓ ନୂଆ ନୂଆ କଥା ମନକୁ ଆସିବ ଓ ଶିଖିବ। ଭଲ ପରିବେଶ ଭଲ ମନ ସୃଷ୍ଟି କରେ। ଭଲ ଖାଦ୍ୟ ଭଲ ଶକ୍ତି ଉତ୍ପନ୍ନ କରେ।

ଯାହା ଖାଇଯିବ ପେଟକୁ।

ଯାହା ଦେଇଯିବ ବାଟକୁ।।

୧୯) ସକାଳେ କିମ୍ବା ସଂଧ୍ୟାରେ ଯୋଗ କିମ୍ବା ବ୍ୟାୟାମ ନିଶ୍ଚୟ କରିବ। ନିରୋଗି ପାଇଁ ନିଜେ ସଫା ସୁତୁରା ଓ ପରିଷ୍କାର ରହିବ।

୨୦) ଭଲ ନିଦ୍ରା ଶରୀରକୁ ସତେଜ ରଖେ। ତେଣୁ ଚିନ୍ତା ମୁକ୍ତ ହେଇ ୬ ରୁ ୮ ଘଣ୍ଟା ଶୋଇବ। କିଛି କାମ ନଥିଲେ ଶୋଇବ। ଭାରି ଖାଦ୍ୟ ଖାଇଲେ କାମ କରିବ, ବ୍ୟାୟାମ କରିବ ଓ ଶୋଇବ।

୨୧) ନିଶା ଓ ଧୂମପାନ ଠାରୁ ଦୁରେଇ ରୁହ। 

ପାନ ବିଡ଼ି ନୁହେଁ ଛୋଟିଆ ନିଶା।

ଜଣା ପଡ଼େ ନାହିଁ ଟାଣେ ପଇସା।।

ତେଣୁ ସଂସ୍କାରୀ ହେବାକୁ ହେଲେ ଖରାପ ଗୁଣ ଠାରୁ ଦୁରେଇ ରହିବ। ଖରାପ ଗୁଣ ଠାରୁ ଦୁରେଇ ରହିଲେ ସମାଜରେ ସମସ୍ତଙ୍କ ପ୍ରତି ସମ୍ମାନ ଭାବ ହୃଦୟରେ ଜାତ ହେବ। ସମ୍ମାନ ଭାବ ଜାତହେଲେ ଗୁରୁଜନ, ମା, ଭଉଣୀ, ସ୍ତ୍ରୀ, ମହିଳା ଓ କୁନି ପିଲାଙ୍କ ପ୍ରତି ସମ୍ମାନ ଓ ଭଲ ପାଇବା ବଢ଼ିବ। ଏବଂ ଏହି ସଂସ୍କାର ଭାବ ଜାଗ୍ରତ ହେଲେ ସମାଜ ଓ ପରିବାର ଆପଣାଛାଏଁ ସଂସ୍କାରୀ ହେଇଯିବ।

୨୨) ଜୀବନରେ ସାଧୁ ସଙ୍ଗ ବା ସୁସୁଙ୍ଗ ହେଉଛି ଶିଖିବାର ଏକମାତ୍ର ରାସ୍ତା ଓ ଜୀବନକୁ ଶରସ ସୁନ୍ଦର ଗଢିତୋଳିବାର ମାଧ୍ୟମ।

ଏ ଜୀବ ସାଧୁ ସଙ୍ଗ ବିନୁ।

ଲଭି ନପାରେ ମୋର ତନୁ।।

ମୁଁ ଯାହାକୁ ହୁଅଇ ସଦୟ।

ଜ୍ଞାନ ତା ହୃଦରୁ ଉଦୟ।।

ସୁସଙ୍ଗେ ସାଧୁ ସଙ୍ଗ ପାଇ।

କୁସଙ୍ଗେ ଅସାଧୁ ମିଳଇ।।

ହୀନ ସଙ୍ଗତେ ହୀନ ମତି।

ହସି କହନ୍ତି ଯଦୁପତି।।

ଇନ୍ଦ୍ର ପଦକୁ ଇଛା ନାହିଁ।

ନରକେ ପଡ଼ିବ ସେ କାହିଁ।।

ସ୍ଵର୍ଗପଦକୁ ନାହିଁ ବାଞ୍ଛା।

ନକରେ ଇନ୍ଦ୍ର ପଦେ ଇଛା।।

୨୩) ଜଗତମୟ ଗୁରୁ, ଗୁରୁମୟ ଜଗତ। ତେଣୁ ଅଭିମାନ ଛାଡ଼। ଭଲ ମଣିଷ ହୁଅ। ଏ ଜୀବନରେ ଯେତେ ଭଲ କଥା ଶିଖିବା ସେତେ ସଂସ୍କାରୀ ହେବ। ନିଜେ ସଂସ୍କାରୀ ହେଲେ ପରିବାର ସଂସ୍କାରୀ ହେବ।

୨୪) ଇଶ୍ଵର ଯାହା କରନ୍ତି ପ୍ରାଣିର ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ। ଏ ସୃଷ୍ଟି ନିଜେ, ଘର ଲୋକ ଓ ପର ଲୋକ ସବୁ ତାଙ୍କର। ତେଣୁ ଭଗବାନ ଓ ବାବାଙ୍କ ପ୍ରତି ସମର୍ପଣ ମନୋଭାବ ରଖ। ସବୁ ସେ କରୁଛନ୍ତି ତାଙ୍କୁ କୁହ ତମ କଥା ବୁଝୀବେ। ଯାହା ହେଉଛି ସବୁ ଭଲ ହେଉଛି ଭାବି ଆରାମରେ ଶୋଇବ। ଘରୁ ବାହାରକୁ ଗଲେ ତାଙ୍କୁ ଜଣେଇବି ଯାଓ, କାମରେ ଥିଲାବେଳେ, ଚାଲିଲା ବେଳେ କି ଗାଡ଼ି ଚଲେଇଲା ବେଳେ ସବୁ ବେଳେ ପାଟିରେ ନାମ କର ବାବା ନାମକୁ ବହୁତ ଭଲ ପାଆନ୍ତି ଏବଂ ସବୁ କାମସାରି ଘରକୁ ଫେରିଲେ ତାଙ୍କୁ ଜଣାଅ ଯେ ତାଙ୍କ କୃପାରୁ ସବୁ ଭଲରେ ହେଲା ଯାହା ଅସୁବିଧା ହେଲା ତାଙ୍କ କୃପାରୁ ଛୋଟ ଅସୁବିଧା ହେଲା। ବାବାଙ୍କ ପ୍ରତି ଏହିଭଳି ସମର୍ପଣ ଭାବ ସବୁବେଳେ ରଖ।